کار درمانی

 

تعریف

این رشته از زیر مجموعه­های علوم توانبخشی است که وظیفه آن بررسی و ارزیابی توانایی­ها، درمان و آموزش معلولینی است که در اثر سکته­های مغزی، بیماری­های مختلف، حوادث، تصادفات، جنگ، عقب ماندگی­های ذهنی و … دچار معلولیت شده­اند. فارغ­التحصیلان این دوره می­توانند براساس تشخیص و معرفی پزشک به درمان جسمانی و روانی و توان بخشی بیماران بپردازند.

 

هدف این رشته به حداکثر رساندن استقلال افراد بیمار و ناتوان در انجام کارهای روزمره و فعالیت­های اجتماعی و همچنین آمادگی برای آموزش حرفه­ای است.

 

گفتنی است که به دلیل محدود بودن منابع این رشته به زبان فارسی، تسلط به زبان انگلیسی نقش مهمی در موفقیت دانشجویان و ارتقاء رشته کار درمانی دارد.

 

 

توانایی

مهمترین ویژگی یک کاردرمانگر، علاقه به انسان­ها است. چون بسیاری از بیمارانی که به کار درمانگر مراجعه می­کنند، نیاز به درمانی طولانی دارند. حال اگر متخصص این رشته به کارش و به مردم علاقه­مند نبوده و صبر و حوصله نداشته باشد، موفق به درمان بیماران مورد نظر نخواهد شد.

 

ابتکار و تخیل در مطابقت دادن فعالیت­ها با نیازهای بیماران نیز بسیار کمک کننده است .

 

دروس تخصصی :

 

دروس تخصصی کار درمانی

 

گرایش­های (کارشناسی):

این رشته در کارشناسی گرایش ندارد.

 

 

مقاطع بالاتر:

امکان ادامه تحصیل در کارشناسی ارشد با گرایش­های زیر امکان­پذیر است: کار درمانی روانی و کار درمانی جسمانی

امکان ادامه تحصیل تا مقطع دکتری وجود دارد.

 

 

موقعیت شغلی

در حال حاضر کشور ما با کمبود متخصص این رشته روبرو است.

 

 

امکان فعالیت در:

الف) بیمارستان­ها، کلینیک­های توانبخشی سازمان بهزیستی کشور و هلال احمر و سرای سالمندان

ب) تأسیس کلینیک خصوصی

 

دیدگاهتان را بنویسید